Content
To, co jednak w "Kasynie" najlepsze, to zdecydowanie scenariusz, ten zdominowany przez monologi głównych bohaterów brzmi po prostu rewelacyjnie. Nicky jest jednak bardziej energiczny od swojego brata bliźniaka. Niby wiemy, mniej więcej, czego się spodziewać, a i tak za każdym razem jesteśmy zachwyceni.
Niesamowita historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami
Rozważano też obsadzenie Nowozelandczyka Karla Urbana, ale nie mógł on pojawić się na zdjęciach próbnych z powodu wcześniejszych zobowiązań filmowych. W marcu 2004 roku Neal Purvis i Robert Wade rozpoczęli pisanie scenariusza, którego celem było przywrócenie smaku oryginalnych powieści Iana Fleminga o Bondzie. Zdradziła, ale ocaliła życie Bondowi, zgadzając się na przekazanie pieniędzy pod warunkiem zachowania Bonda przy życiu. Problemy pojawiają się, gdy okazuje się, że wygranych przez Bonda w kasynie pieniędzy nie ma na koncie. Dzięki fiasku tego zamachu Le Chiffre traci olbrzymią sumę pieniędzy terrorystów, którą źle ulokował. Dzięki telefonowi komórkowemu Molakki namierza na Bahamach terrorystę Dimitriosa (Simon Abkarian), przez którego dociera do niejakiego Le Chiffre’a (Mads Mikkelsen), swojego głównego antagonisty w filmie.
najlepszych filmów kasynowych
Jego marzeniem jest dostać się na medycynę, na Harvard, lecz potrzebuje on dużo pieniędzy aby utrzymać się na studiach. Pewnego dnia dostaje on propozycję od swojego nauczyciela – Mickey’ego Rosy. Jak szybko i sprawnie zarobić okrągłe 300 tysięcy dolarów? Wreszcie, oglądanie filmów kasynowych, w których bohater wygrywa dużo pieniędzy, może być dość przyjemne. „The Card Counter” oferuje charakterystyczną i prowokacyjną interpretację gatunku hazardu, z jego ponurą atmosferą i dogłębną analizą postaci.
na podstawie Nicholas Pileggi (książka)
Mike McDermott (Matt Damon) jest utalentowanym graczem pokerowym, który postanawia porzucić hazard na rzecz spokojniejszego życia. Film Soderbergha to pełna akcji, inteligentna i zabawna opowieść o jednym z najbardziej zuchwałych napadów w historii kina. Do swojego zespołu rekrutuje jedenastu specjalistów, w tym Rusty’ego Ryana (Brad Pitt) i Linusa Caldwella (Matt Damon). Postać Nicky’ego Santoro została oparta na Anthonym Spilotro – gangsterze współpracującym z mafią chicagowską i działającym w Las Vegas. Tak, mafia miała duży wpływ na kasyna i wykorzystywała je do nielegalnego wyprowadzania pieniędzy poprzez różne schematy finansowe. Autorka twierdzi, że zarówno Rosenthal jaki i jego żona, współpracowali z organami ścigania.
Wyrazem uznania dla filmu były trzy prestiżowe nagrody jakie zdobył. Bosley Crowther na łamach The New York Times wyrażał się o nim w samych superlatywach, chwaląc scenariusz, aktorstwo i zdjęcia. Do pomocy dobiera sobie swojego szwagra i początkującego złodziejaszka Francisa. W roli głównej Scorsese obsadził swojego ulubionego aktora, Roberta De Niro. „Kasyno” zrealizowano na podstawie reportażowej książki Nicholasa Pileggiego opisującej przeżycia jednego z członków mafii w Las Vegas.
Reakcje krytyków
Kino jest ważnym czynnikiem kształtującym postrzeganie przez widzów hazardu i kasyn jako zjawiska społeczno-kulturowego. M – razem z szefami CIA i KGB – mają tylko jedną nadzieję, że Sir James Bond (David Niven) zgodzi się wrócić do służby. M – razem z szefami CIA i KGB – mają tylko jedną nadzieję, że Sir…
Ekspert ocenia "arcydzieło" z Ryanem Goslingiem. Wskazuje błąd, który "bolał najbardziej"
Neony królestwa hazardu przyćmiewają w Kasynie portrety postaci, gdyż właśnie tak działa Vegas, w obrębie którego codziennie, gdzieś pomiędzy stołem z ruletką a ladą jednego z tysięcy barów, rozgrywają się setki historii godnych opowiedzenia. Charakterystyczne zatrzymania kadrów, jazdy kamery, przejścia rozmazujące obraz (whip pans), chorobliwa wręcz dbałość o szczegóły – to wszystko powoduje, że ekranizacja poradnika dla młodego szulera urasta do rangi filmowego majstersztyku. Ciężko pisać o Las Vegas w kontekście Kasyna, ponieważ historia opowiedziana przez Scorsese ma w sobie coś z poezji. Przylądek strachu z roku 1991 nie był przyjęty tak jednoznacznie, niemniej w ogólnym rozrachunku umocnił i tak silną pozycję reżysera, która nie została nadwątlona nawet przez średnio odebrany Wiek niewinności.
- Charakterystyczne zatrzymania kadrów, jazdy kamery, przejścia rozmazujące obraz (whip pans), chorobliwa wręcz dbałość o szczegóły – to wszystko powoduje, że ekranizacja poradnika dla młodego szulera urasta do rangi filmowego majstersztyku.
- Ciekawa historia hazardowa o korupcji i morderstwie.
- Główny bohater obrazu, niepozorny pracownik banku Canadian Imperial Bank of Commerce w Toronto, okazuje się być nałogowym hazardzistą – dla swojej namiętności do gry defrauduje ponad 10 mln dolarów z kont klientów.
- Ice i Scratch stawiają na swoim, lecz przypadek powoduje, że zostają złapani podczas ucieczki.
Został on doceniony zarówno przez widzów, jak i przez krytyków. Film “Gra o wszystko” jest naprawdę jedną z najlepszych produkcji z motywem kasyna, jakie betonred aplikacja powstały w ciągu ostatnich lat. Uznają, że dzięki tak ogromnej sumie pieniędzy, będą mogli ułożyć sobie życie na nowo i szybko zapomną, w jaki sposób je uzyskali. Ben Sanderson, hollywoodzki scenarzysta, który stracił wszystko z powodu swojego alkoholizmu, przybywa do Las Vegas, aby zapić się na śmierć. Dobrze naoliwiona mechanika życia osobistego Tangerów i Sama wkrótce zostanie wykorzystana, a wszystkie postacie zostaną w ten czy inny sposób skazany na zagładę, bez możliwości odkupienia. Tangiers jest jednym z najbardziej udanych kasyn w mieście, a Ace został wielkim szefem Vegas, wspomagany przez swojego przyjaciela z dzieciństwa, Nicky Santoro ( Joe Pesci ).
Możemy tam znaleźć najpiękniejsze kobiety, największe pieniądze i najlepsze szampany. Ich wpływ kulturowy jest niezaprzeczalny, o czym świadczy fakt, że interesują się nimi kolejne pokolenia widzów. Klasyczne filmy o kasynach, takie jak Kasyno, Ocean’s Eleven, Casino Royale, Rounders i The Gambler, mają trwały urok, który wciąż przyciąga widzów w 2024 roku.
Sukces w postaci powtórki z Chłopców z ferajny. Kawał solidnego scenariusza z zaskakującym zakończeniem Scorsese zadbał o to by postacie były wielowymiarowe i mu się udało. Precyzyjny scenariusz, aktorstwo, zdjęcia, imponująca scenografia, muzyka – Scorsese ponownie zachwyca. Trzy godziny upływają bardzo szybko i chce się jeszcze więcej. Materiał ten koncentruje się na post-produkcji oraz wydarzeniach towarzyszących wprowadzeniu filmu na ekrany.